ماتئی ویسنی یک برای جشنواره فجر به تهران آمده . سه شنبه قرار بود برای جلسه نمایشنامه خوانیش برم خانه هنرمندان ، که درد های لعنتیم دوباره شروع شد . این پست رو از وبلاگ سابقم بیرون کشیدم . به بهانه حضور ویسنی یک در ایران

 

عاشق کتاب های هستم که آدم رو از خودش جدا می کنه .آدم بعد از خوندش سرش سبک میشه ، گیج میره و دنیا می چرخه ! کتاب خوب باید مثل ودکای ۴۰٪ باشه . آدم از خوندنش مست بشه . باید بشه جمله جمله اش رو مزه مزه کرد . باید بشه با جمله جمله اش معاشقه کرد . کتاب خوب مثل مرفین درد دندون روحت رو آروم می کنه. مثل چاقوی تیز و ظریف جراحیه که روحت رو شکاف میده و با خوندنش اعصابت تیر می کشه .

اینا رو نوشتم که خوندن یه همچین کتابی رو بهتون توصیه کنم :

داستان خرسهای پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوست دختری در فرانکفورت دارد .

کتاب یه نمایشنامه است نوشته ویسنی یک نویسنده رومانیایی با ترجمه زیبا و روان تینوش نظم جو .قسمت های از این کتاب : صحفه ۳۷ جایی که مرد نمایش یاد میگره که بدون کلمه های عادی حرف بزنه

شب دوم ؛ ( در سایه روشن . شاید پس از معاشقه . پشت به پشت هم روی زمین نشسته اند و  سرهایشان را به هم تکیه داده اند . زن انگور می خورد . مرد سیگاری خاموش بر لب دارد و فندکی در دست .)

زن : بگو آ

مرد : آ

زن : مهربون تر ، آ.

مرد : آ .

زن : آهسته تر ، آ .

مرد : آ .

زن : با صدای بلند اما لطیف ، آ .

مرد : آ .

زن : بگو آ ، یه جوری که انگار می خوای بهم بگی دوستم داری .

مرد : آ .

زن : بگو آ ، یه جوری که انگار می خوای بهم بگی هرگز فراموشم نمی کنی .

مرد : آ .

....

زن : بگو آ ، مثل اینکه بخوای بهم بگی سلام .

مرد : آ .

زن : بگو آ ، مثل اینکه بخوای بهم بگی خداحافظ .

مرد : آ.

نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت 16:52 توسط مرضیه|